فرمود : « از اين ، از تو سؤال نكردم . » گفتم : فداى تو شوم ، براى من تفسير كن . فرمود : « من خاتم اوصيايم و به من دفع مىكند خداوند ، بلا را از اهل و شيعيان من . » « 1 » در بحار ، از خطّ شيخ شهيد نقل كرده كه روايت نمود از جناب صادق عليه السّلام كه فرمود : « به درستى كه شبى كه متولد مىشود در آن قائم عليه السّلام ، متولد نمىشود در آن ، هيچ مولودى ، مگر آن كه مؤمن باشد و اگر در زمين اهل شرك متولد شود ، خداوند او را نقل فرمايد به سوى ايمان ، به بركت امام عليه السّلام . » « 2 » شيخ مسعودى ، در اثبات الوصيه « 3 » و حسين بن حمدان ، در هدايه « 4 » روايت كردند : حضرت ابو الحسن صاحب العسكر عليه السّلام پنهان مىكرد خود را از بسيارى از شيعيان خود ، مگر از عدد قليلى از خواصّ خود و چون امر ، منتهى شد به حضرت امام حسن عليه السّلام از پشت پرده با خواص و غير خواص تكلّم مىفرمود ، مگر در آن اوقات كه سوار مىشد براى رفتن به خانهء سلطان و اين عمل از آن جناب و از پدر بزرگوارش پيش از او ، مقدّمه‌اى بود براى غيبت صاحب الزّمان عليه السّلام كه شيعه به اين الفت گيرند و از غيبت وحشت نكنند ، و عادت جارى شود در احتجاب و اختفا . ذكر خلفاى بنى عباس در زمان غيبت صغرى در سال نوزدهم از وقت امامت آن حضرت ، معتمد خليفهء عباسى مرد و به معتضد ، احمد بن موفّق بيعت كردند و اين در رجب سنهء دويست و هفتاد و نه بود و در سال بيست و نهم از امامت آن جناب ، معتضد مرد و به برادرش « 5 » على مكتفى بيعت كردند در ماه

--> ( 1 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 441 ؛ الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 246 . ( 2 ) . بحار الانوار ، ج 51 ، ص 28 . ( 3 ) . اثبات الوصية ، الإمام على بن ابى طالب عليه السّلام ، ص 272 . ( 4 ) . الهداية الكبرى ، ص 367 . ( 5 ) . در اثبات الوصيه و هدايه فرزندش على مكتفى ذكر شده است . ر . ك : اثبات الوصيه للإمام على بن ابى طالب عليه السّلام ، ص 273 و نيز هدايه ص 367 .